คอมมูนิตี้สำหรับการบริจาคอสุจิแบบส่วนตัว การเป็นพ่อแม่ร่วม และการผสมเทียมที่บ้าน — สุภาพ ตรงไปตรงมา และเป็นส่วนตัว

รูปโปรไฟล์ของผู้เขียน
ฟิลิป มาร์กซ์

ฉันติดโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์หรือไม่? การประเมินอย่างใจเย็นหลังการร่วมเพศ, One Night Stand และกรณีถุงยางไม่ได้ผล

หลายคนค้นหาในกูเกิลคำถามเดียวกันหลังมีเพศสัมพันธ์: ฉันติดเชื้อหรือเปล่า บ่อยครั้งยังไม่มีอาการ แต่ก็อาจมีอาการคัน แสบร้อน หรือมีตกขาว บทความนี้ช่วยให้คุณประเมินความเสี่ยงและขั้นตอนถัดไปอย่างสมเหตุสมผล โดยไม่ตื่นตระหนกและไม่วินิจฉัยเอง

บุคคลกำลังครุ่นคิดในบรรยากาศสงบเป็นสัญลักษณ์ของความไม่แน่นอนหลังมีเพศสัมพันธ์

ทำไมความกลัวนี้จึงพบได้บ่อย

หลังการใกล้ชิดทางเพศ หลายคนมักรู้สึกไม่แน่นอนก่อนเป็นอันดับแรก ร่างกายอาจรู้สึกต่างไป คุณจึงสังเกตทุกความตึง ความชื้น หรือกลิ่น นั่นเป็นเรื่องปกติ

ที่สำคัญคือ: ความกลัวเป็นสัญญาณให้ระมัดระวัง แต่ไม่ใช่หลักฐานของการติดเชื้อ อาการหลายอย่างมาจากการระคายเคืองหรือความเครียด และการติดเชื้อทางเพศสัมพันธ์หลายชนิดในระยะแรกอาจไม่มีอาการ

สิ่งที่มักหมายถึงเมื่อนึกถึงโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์

าหมายถึงการติดเชื้อที่ส่งผ่านทางเพศสัมพันธ์ ซึ่งรวมถึงการติดเชื้อแบคทีเรีย เช่น คลาไมเดีย หนองใน และซิฟิลิส, การติดเชื้อไวรัส เช่น เอชไอวี ตับอักเสบ หรือเอชพีวี และเชื้ออื่นๆ บางชนิดรักษาให้หายได้ดี บางชนิดรักษาหรือควบคุมได้

ภาพรวมที่เป็นกลาง พร้อมหลักการพื้นฐานสำคัญ สามารถดูได้จาก WHO เกี่ยวกับโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์.

ความแตกต่างที่สำคัญที่สุด: ความเสี่ยงไม่ใช่การวินิจฉัย

ความเป็นไปได้ที่คุณจะติดเชื้อขึ้นกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นจริง หลายคนประเมินความเสี่ยงสูงเกินไปหลังการสัมผัสเพียงครั้งเดียว โดยเฉพาะเมื่อมีความอับอายหรือความรู้สึกผิดเข้ามาเกี่ยวข้อง

การประเมินที่มีเหตุผลมักอิงกับคำถามสี่ข้อที่ชัดเจนมากกว่ารายการในอินเทอร์เน็ต: มีการสัมผัสโดยไม่ป้องกันหรือไม่, ลักษณะการสัมผัสเป็นอย่างไร, พันธมิตรมีการวินิจฉัยที่ทราบหรือไม่, และอาการใหม่ๆ นั้นเป็นแบบถาวรหรือไม่

สถานการณ์ทั่วไปและความหมายเชิงความเสี่ยง

One Night Stand โดยไม่ใช้ถุงยาง

การร่วมเพศทางช่องคลอดหรือทางทวารหนักโดยไม่ป้องกันเพิ่มความเสี่ยงต่อการติดเชื้อหลายชนิด แม้อาจยังไม่เห็นอาการ นั่นไม่ใช่ข้อสรุปว่าคุณติดแน่นอน แต่เป็นเหตุผลที่ควรพิจารณาการตรวจ

หากมีความเป็นไปได้ที่จะตั้งครรภ์ ก็อาจต้องพิจารณาการคุมกำเนิดฉุกเฉินตามสถานการณ์ นี่ไม่ใช่เรื่องศีลธรรม แต่เป็นการดูแลสุขภาพเชิงปฏิบัติ

ถุงยางแตกหรือหลุด

กรณีนี้ถือเป็นการสัมผัสโดยไม่ได้ป้องกันในช่วงเวลาที่ถุงยางไม่ได้ทำงาน ความเสี่ยงมักน้อยกว่าที่คิด แต่ควรมีแผนชัดเจน: เริ่มจากการสงบสติอารมณ์ จากนั้นตัดสินใจอย่างมีข้อมูลว่าจะตรวจหรือปรึกษาแพทย์หรือไม่

การทำออรัลเซ็กซ์โดยไม่ใช้ถุงยาง

ออรัลเซ็กซ์สามารถส่งผ่านเชื้อได้ แต่ความเสี่ยงแตกต่างตามเชื้อและสถานการณ์ หลายคนลืมว่าคออาจติดเชื้อได้ หากมีอาการในคอหรือมีคู่นอนเปลี่ยนบ่อย อาจนำมาพิจารณาในการวางแผนตรวจ

แค่ลูบ คลึง นิ้ว ของเล่นทางเพศ

ความเสี่ยงต่อ STI แบบคลาสสิกมักต่ำกว่า ตราบเท่าที่ของเหลวในร่างกายไม่สัมผัสเยื่อเมือกและไม่มีแผลเปิด ในสถานการณ์เหล่านี้อาการที่พบบ่อยคือการระคายเคืองจากการเสียดสี การโกน หรือผลิตภัณฑ์

คู่นอนใหม่ แต่ใช้ถุงยาง

ถุงยางเป็นการป้องกันที่มีประสิทธิภาพต่อ STI หลายชนิด แม้จะไม่ครอบคลุมทุกกรณี เช่น การสัมผัสผิวที่อยู่นอกถุงยาง แต่ก็ลดความเสี่ยงลงอย่างมาก โดยเฉพาะเมื่อใช้ถูกต้องและสม่ำเสมอ

ข้อมูลเชิงรุกเกี่ยวกับถุงยางในการป้องกันสามารถดูได้ที่ PAHO เกี่ยวกับ STI และถุงยางอนามัย.

อาการที่มักทำให้คนกังวลเป็นพิเศษ

อาการหลายอย่างไม่เจาะจง ซึ่งหมายความว่าสามารถเกิดได้ทั้งจาก STI และสาเหตุไม่ร้ายแรง นั่นคือสาเหตุที่การวินิจฉัยด้วยตนเองยาก

  • คัน แสบร้อน แดง
  • ตกขาวที่มาใหม่ ปริมาณมากขึ้น หรือมีกลิ่นเปลี่ยนไป
  • ปัสสาวะขัดหรือเจ็บขณะปัสสาวะ
  • เจ็บขณะมีเพศสัมพันธ์
  • แผล พุพอง ก้อน หรือการเปลี่ยนแปลงของผิวหนังใหม่
  • ปวดท้องส่วนล่าง ไข้ รู้สึกไม่สบายทั่วไป

ข้อมูลพื้นฐานสำคัญ รวมทั้งข้อเท็จจริงที่ว่า STI หลายชนิดอาจไม่มีอาการ รวบรวมได้อย่างเข้าใจได้ที่ NHS เกี่ยวกับโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์.

การตรวจ แต่อย่างมีเหตุผล: ทำไมช่วงเวลากระทบผลลัพธ์

การตรวจหลายชนิดไม่ได้ให้ผลที่เชื่อถือได้ทันที เพราะร่างกายต้องใช้เวลาจนการติดเชื้อสามารถตรวจพบได้ หากตรวจเร็วเกินไป ผลลบอาจทำให้ยังคงไม่แน่ใจ

แนวทางปฏิบัติที่เป็นไปได้มักสมเหตุสมผลกว่า: หากมีอาการ ควรไปพบแพทย์โดยเร็ว หากไม่มีอาการ ให้รอในกรอบเวลาที่แนะนำก่อนตรวจ NHS ชี้ว่าการตรวจบางชนิดอาจตรวจได้แน่นอนหลังผ่านไปหลายสัปดาห์ และให้ระยะเวลาประมาณ 7 สัปดาห์เป็นแนวทางสำหรับการตรวจแบบไม่มีอาการ นี่เป็นกรอบคร่าวๆ ไม่ใช่กฎสำหรับทุกกรณี

สำหรับภาพรวมเมื่อควรตรวจและใครควรตรวจเป็นประจำ ดูได้ที่ CDC เกี่ยวกับการตรวจโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์.

สิ่งที่คุณสามารถทำได้อย่างเป็นรูปธรรมหลังสถานการณ์เสี่ยง

หากคุณคิดว่าอาจมีความเสี่ยง การมีขั้นตอนชัดเจนช่วยได้มากกว่าการกังวลไปเรื่อยๆ

  • จดสั้นๆ ว่าเกิดอะไรขึ้น: ลักษณะการสัมผัส การป้องกัน วันที่ และอาการ
  • หากมีความเป็นไปได้จะตั้งครรภ์และไม่มีการป้องกันที่เชื่อถือได้ ให้หาข้อมูลเรื่องการคุมกำเนิดฉุกเฉินโดยเร็ว
  • หากอยู่ในช่วง 72 ชั่วโมงหลังการสัมผัสที่อาจเสี่ยงต่อเอชไอวี และความเสี่ยงดูสูง การปรึกษาทางการแพทย์เร่งด่วนสำคัญ เพราะมีการให้ยาป้องกันหลังการสัมผัสที่มีกรอบเวลาจำกัด
  • วางแผนการตรวจให้เหมาะกับช่วงเวลาที่เหมาะสม หรือหากมีอาการให้ตรวจทันที
  • ใช้การป้องกันอย่างเคร่งครัดจนกว่าจะชัดเจน และหลีกเลี่ยงสถานการณ์ที่จะทำให้คุณกังวลซ้ำ
  • ถ้าคุณติดต่อคู่นอนได้ การพูดคุยอย่างสงบเกี่ยวกับการตรวจและการป้องกันอาจช่วยลดภาระใจได้มาก

สำหรับหลายคน การมีแผนทำให้ความกลัวลดลง การค้นหาข้อมูลต่อไปไม่มีที่สิ้นสุดมักทำให้ความวิตกเพิ่ม

แนวทางปฏิบัติเรื่องระยะเวลาที่ควรรอก่อนการตรวจหลังเพศสัมพันธ์ไม่ได้ป้องกันแนะนำโดย Planned Parenthood เกี่ยวกับระยะเวลาที่ควรรอก่อนตรวจหลังเพศไม่ป้องกัน.

ความเชื่อผิดและข้อเท็จจริงที่ช่วยลดความกดดัน

ความเชื่อหลายอย่างเกี่ยวกับโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์มาจากความกลัว ไม่ใช่จากหลักการทางการแพทย์

  • ความเชื่อผิด: หากฉันไม่มีอาการ แปลว่าฉันปลอดภัยแน่นอน ข้อเท็จจริง: STI หลายชนิดอาจไม่มีอาการเป็นเวลานาน
  • ความเชื่อผิด: หากคันหรือมีกลิ่น แปลว่าเป็น STI แน่นอน ข้อเท็จจริง: การระคายเคือง เชื้อรา หรือการเปลี่ยนแปลงของจุลินทรีย์เป็นสาเหตุที่พบบ่อย
  • ความเชื่อผิด: แค่อครั้งเดียวที่ไม่ป้องกันก็เกือบแน่ที่ติด ข้อเท็จจริง: ความเสี่ยงขึ้นกับเชื้อ สถานการณ์ และบุคคล
  • ความเชื่อผิด: จะเห็น STI ได้ทันที ข้อเท็จจริง: การเปลี่ยนแปลงหลายอย่างไม่จำเพาะเจาะจง และบางโรคแทบไม่เห็นได้ชัดเจนโดยไม่ตรวจ
  • ความเชื่อผิด: หากตรวจทันทีแล้วผลลบ ก็เรียบร้อย ข้อเท็จจริง: การตรวจเร็วเกินไปอาจให้ผลลบเท็จ ช่วงเวลาการตรวจจึงสำคัญ
  • ความเชื่อผิด: ถุงยางไม่ช่วยอะไรเพราะยังอาจติดได้ ข้อเท็จจริง: ถุงยางลดความเสี่ยงลงอย่างมาก แม้ไม่ครอบคลุมทุกสถานการณ์
  • ความเชื่อผิด: ถ้าถามคนอื่นว่าปลอดภัยก็น่าจะพอ ข้อเท็จจริง: หลายคนอาจไม่ทราบ เพราะ STI บางชนิดไม่มีอาการ
  • ความเชื่อผิด: STI เกิดกับคนประเภทเดียวเท่านั้น ข้อเท็จจริง: ทุกคนที่มีเพศสัมพันธ์มีความเสี่ยง ไม่เกี่ยวกับรูปลักษณ์ ความสัมพันธ์ หรือประสบการณ์
  • ความเชื่อผิด: หากอาย ควรรอไปก่อน ข้อเท็จจริง: การตรวจเร็วมักง่ายกว่า เร็วกว่า และช่วยลดภาระใจ
  • ความเชื่อผิด: การรักษาซับซ้อนเสมอ ข้อเท็จจริง: STI แบคทีเรียหลายชนิดรักษาได้ดี และสำหรับการติดเชื้อไวรัสหลายชนิดมีการรักษาที่มีประสิทธิภาพ

เมื่อใดควรขอความช่วยเหลือหรือคำปรึกษาทางการแพทย์

ขอความช่วยเหลือหากมีอาการใหม่และคงที่ หรือหากหลังการสัมผัสโดยไม่ป้องกันคุณปล่อยให้ตัวเองกังวลไม่ได้ โดยเฉพาะควรตรวจเมื่อมีปวดท้องส่วนล่าง ไข้ ปัสสาวะเจ็บมาก แผลหรือการเปลี่ยนแปลงของผิวหนังที่เห็นได้ชัด หรือหากคุณกำลังตั้งครรภ์หรืออาจตั้งครรภ์

แม้ไม่มีอาการ การตรวจอาจสมเหตุสมผลหากมีเพศสัมพันธ์โดยไม่ป้องกันกับคู่ใหม่ มีหลายคู่ หรือคุณต้องการความกระจ่าง นี่ไม่ใช่การตอบโต้เกินเหตุ แต่เป็นการแสดงความรับผิดชอบด้านสุขภาพ

สรุป

คำถามว่า "ฉันติดโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์หรือไม่" มักมาจากความไม่แน่นอนและขาดทิศทาง อาการหลายอย่างไม่จำเพาะเจาะจง และการติดเชื้อหลายชนิดมักไม่มีอาการในระยะแรก

หากคุณมีการสัมผัสที่เสี่ยง วิธีที่ดีที่สุดคือมีแผนชัดเจน: เลือกช่วงเวลาที่เหมาะสมสำหรับการตรวจ ใช้การป้องกันจนกว่าจะชัดเจน และหากมีอาการหรือความเสี่ยงสูงให้ขอคำปรึกษาทางการแพทย์

ข้อจำกัดความรับผิด: เนื้อหาใน RattleStork มีไว้เพื่อข้อมูลและการศึกษาโดยทั่วไปเท่านั้น ไม่ถือเป็นคำแนะนำทางการแพทย์ กฎหมาย หรือวิชาชีพ และไม่รับประกันผลลัพธ์ใด ๆ การใช้ข้อมูลนี้เป็นความเสี่ยงของผู้ใช้เอง ดู ข้อจำกัดความรับผิดฉบับเต็ม .

คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์และความกลัวการติดเชื้อ

ได้ บางการติดเชื้ออาจไม่มีอาการเป็นเวลานาน จึงอาจมีเหตุผลในการตรวจหลังการร่วมเพศโดยไม่ป้องกันหรือเมื่อมีคู่ใหม่ แม้คุณจะรู้สึกสุขภาพดี

ใจเย็น จดเวลาที่เกิดขึ้นและลักษณะการสัมผัส เริ่มใช้การป้องกันตั้งแต่นี้ไป และวางแผนการตรวจให้ตรงกับช่วงเวลาที่เหมาะสม หรือหากมีอาการให้ไปพบแพทย์เร็ว

ไม่เสมอไป อาการคันและกลิ่นมักเกิดจากการระคายเคือง เชื้อรา หรือน้ำหนักสมดุลของจุลินทรีย์ที่เปลี่ยนไป หากอาการคงอยู่ควรตรวจเพื่อหาสาเหตุ

การตรวจถือว่าเร็วเกินไปเมื่อเชื้อยังไม่สามารถตรวจพบได้อย่างน่าเชื่อถือ ดังนั้นควรยึดตามช่วงเวลาที่แนะนำหรือไปพบแพทย์หากมีอาการ

ได้ การทำออรัลเซ็กซ์สามารถส่งผ่านการติดเชื้อได้ แต่ความเสี่ยงขึ้นกับสถานการณ์และเชื้อ หากมีอาการในปากหรือลำคอหรือมีคู่นอนเปลี่ยนบ่อย การตรวจอาจเหมาะสม

ในกรณีนี้ถือเป็นการสัมผัสโดยไม่ป้องกัน แผนที่สมเหตุสมผลคือสงบสติอารมณ์ ใช้การป้องกันจนกว่าจะชัดเจน พิจารณาคุมกำเนิดฉุกเฉินหากมีความเสี่ยงตั้งครรภ์ และตรวจหรือปรึกษาตามอาการและช่วงเวลา

คุยสั้นๆ และเป็นข้อเท็จจริง โดยบอกว่าคุณให้ความสำคัญกับสุขภาพและอยากรู้ว่าทั้งสองคนเคยตรวจหรือจะวางแผนการตรวจร่วมกันหรือไม่

การมีแผนปฏิบัติจริงมักช่วยได้ดีกว่าการค้นหาต่อ เช่น นัดหมาย กำหนดเวลาในการตรวจ และใช้การป้องกันจนกว่าจะชัดเจน หากความกลัวรุนแรง การขอคำปรึกษาทางจิตวิทยาหรือการปรึกษาทางการแพทย์ก็มีประโยชน์

ดาวน์โหลดแอปบริจาคอสุจิ RattleStork ฟรี และค้นหาโปรไฟล์ที่ใช่ภายในไม่กี่นาที