คอมมูนิตี้สำหรับการบริจาคอสุจิแบบส่วนตัว การเป็นพ่อแม่ร่วม และการผสมเทียมที่บ้าน — สุภาพ ตรงไปตรงมา และเป็นส่วนตัว

รูปโปรไฟล์ของผู้เขียน
ฟิลิป มาร์กซ์

ท้องได้ไหมจากพรีคัม: ความเสี่ยงเมื่อไม่มีการหลั่ง, ช่วงไข่ตก และการป้องกัน

หลังมีเพศสัมพันธ์ หลายคนกังวลได้จริง: ถ้าไม่ได้หลั่งในช่องคลอด ยังมีโอกาสท้องไหม? บทความนี้อธิบายว่าพรีคัมคืออะไร มักออกเมื่อไร อะไรคือปัจจัยที่ทำให้ความเสี่ยงเปลี่ยนไปจริง ๆ โดยเฉพาะช่วงไข่ตก และทำไมถุงยางอนามัยและวิธีคุมกำเนิดที่เชื่อถือได้จึงสำคัญกว่าการพยายามตีความของเหลวใสเพียงหยดเดียว.

หยดของเหลวใสบนใบไม้สีเขียว

คำตอบสั้น ๆ

พรีคัมไม่ใช่น้ำอสุจิ เป็นของเหลวใสที่มักช่วยหล่อลื่นและช่วยเตรียมท่อปัสสาวะ และไม่ได้ถูกสร้างขึ้นจากบริเวณที่ผลิตอสุจิ.

อย่างไรก็ดี การตั้งครรภ์ยัง “เป็นไปได้” หากมีอสุจิเข้าสู่ช่องคลอดจริงในสถานการณ์ที่ไม่ได้ป้องกัน ในหลายกรณี ปัญหาไม่ใช่ว่าพรีคัม “ต้องมี” อสุจิเสมอ แต่เป็นเพราะเหตุการณ์จริงมักไม่ชัดเจน: อาจมีอสุจิค้างในท่อปัสสาวะหลังการหลั่งครั้งก่อน ใส่ถุงยางช้า การหลั่งนอกทำได้ไม่แม่น หรือมีการสัมผัสกับน้ำอสุจิ.

สิ่งที่คนส่วนใหญ่มักถามจริง ๆ

หลายคำค้นดูเหมือนถามเรื่องพรีคัมอย่างเดียว แต่จริง ๆ มักเป็นบริบทที่กว้างกว่า เช่น มีเพศสัมพันธ์ไม่ใส่ถุงยาง ใส่ถุงยางกลางคัน หลั่งนอก หรือมีกิจกรรมทางเพศที่มีการสัมผัสใกล้ปากช่องคลอด.

การตั้งครรภ์ต้องมีองค์ประกอบ 3 อย่างพร้อมกัน: มีอสุจิ อสุจิเข้าช่องคลอด และจังหวะอยู่ในช่วงที่มีโอกาสปฏิสนธิ หากไม่มีบริบท ตัวเลขเปอร์เซ็นต์มักทำให้สับสนมากกว่าช่วยตัดสินใจ.

พรีคัมคืออะไร และไม่ใช่อะไร

พรีคัมมักเรียกว่า “น้ำหล่อลื่นก่อนหลั่ง” หรือ “ของเหลวก่อนหลั่ง” บางครั้งเกี่ยวข้องกับต่อมคาวเปอร์ ของเหลวนี้อาจออกมาเมื่อมีอารมณ์ทางเพศก่อนการหลั่ง และช่วยลดแรงเสียดทาน.

พรีคัมไม่ใช่น้ำอสุจิ หากพบอสุจิในของเหลวก่อนหลั่ง มักสะท้อนการปนเปื้อนหรือสถานการณ์ที่ผสมกัน มากกว่าบอกว่าพรีคัมเป็นแหล่งอสุจิที่คงที่และคาดเดาได้.

พรีคัมมีอสุจิไหม: งานวิจัยว่าอย่างไร และแปลว่าอะไรในชีวิตจริง

หลักฐานยังไม่สอดคล้องกันทั้งหมด งานวิจัยที่ถูกอ้างถึงบ่อยชิ้นหนึ่งพบอสุจิในบางตัวอย่างของของเหลวก่อนหลั่ง และบางครั้งพบการเคลื่อนไหวด้วย. Sperm content of pre-ejaculatory fluid (NCBI/PMC)

งานวิจัยอื่น ๆ รวมถึงข้อมูลที่ใหม่กว่าในบริบทของการหลั่งนอกที่ทำอย่างเคร่งครัด รายงานว่าการพบอสุจิที่เคลื่อนไหวได้ในพรีคัมต่ำมากหรือแทบไม่มี. Low to non-existent sperm content of pre-ejaculate in perfect-use withdrawal (PubMed)

สิ่งนี้ไม่ได้หมายความว่าความเสี่ยงเป็นศูนย์ ประเด็นเชิงปฏิบัติสำคัญกว่า คือในสถานการณ์ที่เกิดขึ้นจริง มีอสุจิเข้าสู่ช่องคลอดหรือไม่.

ทำไมถึงไม่มีตัวเลขเดียวที่ใช้ได้กับทุกคน

คำถามว่าโอกาสท้องจากพรีคัมกี่เปอร์เซ็นต์เป็นเรื่องที่เข้าใจได้ แต่ยากที่จะให้ตัวเลขเดียวสำหรับเหตุการณ์ครั้งเดียว เพราะพรีคัมแทบไม่เคยถูกศึกษาแบบแยกโดด ๆ ในโลกจริงเหตุการณ์มักปนกันหลายปัจจัย.

ดังนั้นบางครั้งการดู “ประสิทธิภาพของวิธีคุมกำเนิดในชีวิตจริง” จะช่วยมากกว่า การหลั่งนอกขึ้นกับความแม่นยำของมนุษย์สูง และในการใช้งานทั่วไปอาจเกิดการตั้งครรภ์ประมาณ 20 จาก 100 คนภายใน 1 ปี. Appendix D: Contraceptive Effectiveness (CDC)

นี่ช่วยอธิบายได้ว่าทำไมบางคนจึงเล่าย้อนหลังว่า “ท้องเพราะพรีคัม” ทั้งที่โดยปฏิบัติแล้วมักเป็นเรื่องการป้องกันที่ไม่สม่ำเสมอหรือพลาดในช่วงเวลาสำคัญ.

ช่วงไข่ตกและวันเสี่ยงท้องเมื่อไม่มีการหลั่ง: อะไรทำให้เสี่ยงขึ้นจริง

ช่วงใกล้ไข่ตก เพียงอสุจิที่เคลื่อนไหวได้จำนวนไม่มากก็อาจเพียงพอ หากเข้าสู่ช่องคลอดและมูกปากมดลูกอยู่ในสภาพที่เอื้อ ช่วงนี้คนจึงรู้สึกว่าเสี่ยงกว่า เพราะจังหวะมีผลมาก.

ในทางปฏิบัติ ปัจจัยที่มักทำให้ประเมินต่างออกไปมีดังนี้:

  • มองข้ามบริเวณปากช่องคลอด: หากมีของเหลวสดสัมผัสและเข้าไปด้านในจริง โอกาสจึงมีความหมาย.
  • ใส่ถุงยางช้า: ก่อนใส่ถือว่าไม่ได้ป้องกัน และในวันเสี่ยงท้องยิ่งสำคัญ.
  • มีเพศสัมพันธ์ซ้ำในเวลาสั้น: หลังการหลั่งครั้งก่อน โอกาสมีอสุจิค้างในท่อปัสสาวะอาจมากขึ้น.
  • ไม่แน่ใจวันไข่ตก: หลายคนเดาจากปฏิทิน แต่ไข่ตกเลื่อนได้.

สถานการณ์ที่พบบ่อยและการมองแบบเป็นจริง

การวิเคราะห์เป็นวินาทีมักไม่ช่วย สิ่งที่ช่วยคือจัดเหตุการณ์เข้ากลุ่มแบบใช้งานได้.

  • หลั่งนอก: โดยทั่วไปเสี่ยงน้อยกว่าหลั่งใน แต่ไม่ได้เสี่ยงต่ำแบบคงที่ เพราะความแม่นยำและจังหวะเปลี่ยนไปได้.
  • ใส่ถุงยางกลางคัน: ส่วนที่กำหนดความเสี่ยงมักเป็นช่วงก่อนใส่ ไม่ใช่ช่วงหลังใส่.
  • กิจกรรมทางเพศ นิ้ว สัมผัสสั้น ๆ: มักเสี่ยงต่ำกว่า หากของเหลวสดไม่ได้เข้าไปในช่องคลอดแบบตรงและเร็ว.
  • ไม่มีการสอดใส่: หากไม่มีสิ่งใดเข้าไปในช่องคลอด โอกาสท้องมักต่ำลงมาก.
  • มีการสัมผัสหลายครั้งในเวลาสั้น: มักประเมินได้ยากขึ้น เพราะโอกาสปนเปื้อนหรือเหตุการณ์ผสมเพิ่มขึ้น.

พรีคัมติดมือหรืออยู่นอกตัว

คำถามอย่างพรีคัมอยู่บนมือนานแค่ไหนมักมาจากความกลัวพลาด ในทางปฏิบัติ ความเสี่ยงขึ้นกับว่ามีอสุจิที่ยังมีชีวิตหรือไม่ และมีของเหลวสดเข้าไปในช่องคลอดจริงหรือไม่.

อสุจิมักเสียการเคลื่อนไหวเร็วเมื่อของเหลวแห้งหรือถูกสัมผัสสภาพแวดล้อม ดังนั้นการสัมผัสหลังแห้งหรือผ่านเวลามักเสี่ยงน้อยกว่ามาก เมื่อเทียบกับของเหลวสดที่ถูกนำเข้าไปโดยตรง.

พรีคัมกับโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์

หลายคนมองพรีคัมในมุมท้องอย่างเดียว แต่การสัมผัสที่ไม่ได้ป้องกันอาจทำให้ติดโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ได้ แม้ไม่มีการหลั่ง.

ถุงยางช่วยลดความเสี่ยงได้มาก แต่ไม่ได้ป้องกันทุกสถานการณ์ เช่น การสัมผัสผิวหนังต่อผิวหนังในบริเวณที่ถุงยางไม่คลุม ข้อมูลภาพรวม: Sexually transmitted infections (STIs) (WHO)

ความเข้าใจผิดและข้อเท็จจริง

  • ความเข้าใจผิด: แค่หยดเดียวก็ท้องได้แน่นอน. ข้อเท็จจริง: เรื่องสำคัญคือมีอสุจิหรือไม่ และเข้าไปในช่องคลอดช่วงวันเสี่ยงท้องหรือไม่.
  • ความเข้าใจผิด: พรีคัมคือน้ำอสุจิ. ข้อเท็จจริง: เป็นของเหลวคนละชนิด และอสุจิไม่ได้สร้างในของเหลวนี้.
  • ความเข้าใจผิด: พรีคัมมีอสุจิเสมอ. ข้อเท็จจริง: หลายครั้งตรวจไม่พบ และเมื่อพบอาจมาจากการค้างหรือเหตุการณ์ผสม.
  • ความเข้าใจผิด: ไม่หลั่งในก็ไม่มีทางท้อง. ข้อเท็จจริง: ประเด็นคืออสุจิเข้าช่องคลอดหรือไม่ เช่น สัมผัสก่อนใส่ถุงยาง หรือหลั่งนอกไม่แม่น.
  • ความเข้าใจผิด: หลั่งนอกปลอดภัยพอ ๆ กับถุงยาง. ข้อเท็จจริง: ในชีวิตจริงมีช่องให้พลาดมากกว่า.
  • ความเข้าใจผิด: ใส่ถุงยางแค่ก่อนหลั่งก็พอ. ข้อเท็จจริง: ต้องใส่ก่อนสัมผัสทางเพศครั้งแรกและใช้ตลอดเวลา.
  • ความเข้าใจผิด: ถ้าเร็วมากก็ไม่นับ. ข้อเท็จจริง: สำคัญคือมีอะไรเข้าไปในช่องคลอดหรือไม่ ไม่ใช่ระยะเวลา.
  • ความเข้าใจผิด: นอกวันเสี่ยงท้องไม่มีความเสี่ยง. ข้อเท็จจริง: มักต่ำกว่า แต่ไข่ตกเลื่อนได้และเดาผิดได้.
  • ความเข้าใจผิด: ล้างหลังมีเพศสัมพันธ์ช่วยลดความเสี่ยงได้แน่. ข้อเท็จจริง: ไม่ใช่วิธีที่เชื่อถือได้ หากมีของเหลวเข้าไปแล้ว.

วิธีป้องกันที่เชื่อถือได้มากกว่า

หากความกังวลนี้เกิดซ้ำ แปลว่าวิธีที่ใช้อาจไม่ให้ความมั่นใจในชีวิตจริง ถุงยางช่วยลดทั้งโอกาสท้องและโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์เมื่อใช้ถูกต้องตั้งแต่ต้น วิธีคุมกำเนิดชนิดออกฤทธิ์ยาว เช่น ห่วงคุมกำเนิด มักพึ่งจังหวะน้อยกว่าและลดความผิดพลาดจากการใช้งาน.

ถุงยางอนามัยเป็นวิธีป้องกันการตั้งครรภ์และโรคติดต่อในสถานการณ์ที่อาจมีพรีคัม

หากต้องการภาพที่ชัดกว่า มักช่วยดูความแตกต่างระหว่างการใช้งานทั่วไปกับการใช้งานอย่างถูกต้องเสมอ.

ถ้าต้องประเมินเหตุการณ์ครั้งนี้: เช็กลิสต์สั้น ๆ

คำถาม 3 ข้อช่วยจัดระเบียบความเสี่ยงได้.

  • มีการสอดใส่ หรือมีการสัมผัสตรงบริเวณปากช่องคลอดหรือไม่
  • มีของเหลวสด และมีโอกาสจริงที่สิ่งใดจะเข้าไปในช่องคลอดหรือไม่
  • อาจอยู่ในช่วงวันเสี่ยงท้อง หรือเป็นการเดาโดยใช้ปฏิทินเป็นหลัก

ยิ่งตอบว่าใช่แบบชัดเจนมากเท่าไร ยิ่งคุ้มค่าที่จะวางแผนขั้นตอนถัดไปอย่างเป็นระบบ แทนการพยายามหาตัวเลขเดียวให้เหตุการณ์ที่ไม่ชัด.

หลังมีการสัมผัสที่ไม่ได้ป้องกัน: ยาคุมฉุกเฉิน การตรวจ และการประเมินทางการแพทย์

หากต้องการลดโอกาสท้องให้มากที่สุดหลังสัมผัสที่ไม่ได้ป้องกัน เวลาเป็นปัจจัยสำคัญ สามารถพิจารณายาคุมฉุกเฉินได้ภายในกรอบเวลาหลายวันขึ้นกับชนิด แต่หลักง่าย ๆ คือยิ่งเร็ว ยิ่งดี. Emergency contraception (WHO)

การตรวจการตั้งครรภ์ด้วยปัสสาวะมักตีความได้ง่ายที่สุดตั้งแต่วันที่คาดว่าประจำเดือนจะมา การตรวจเร็วเกินไปอาจได้ผลลบทั้งที่ตั้งครรภ์เริ่มต้นแล้ว หากกังวลมาก รอบเดือนไม่สม่ำเสมอ หรือผลไม่ชัด อาจปรึกษาบุคลากรทางการแพทย์เรื่องการตรวจเลือด.

หากมีความเสี่ยงโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ด้วย การวางแผนตรวจอย่างชัดเจนมักช่วยได้มากกว่าความกังวลต่อเนื่อง ชนิดการตรวจและเวลาตรวจขึ้นกับเชื้อและช่วงเวลาที่ตรวจพบได้ หากมีอาการปวด มีไข้ ตกขาวผิดปกติ เลือดออกผิดปกติ หรือปวดท้องน้อยรุนแรง ควรได้รับการประเมินทางการแพทย์.

บริบทด้านกฎหมายและระบบบริการ

กติกาการเข้าถึงยาคุมฉุกเฉิน ใบสั่งยา และบริการสุขภาพแตกต่างกันไปตามประเทศและอาจเปลี่ยนแปลงตามเวลา หากกำลังพิจารณายาคุมฉุกเฉินหรือการดูแลทางการแพทย์ ข้อมูลจากหน่วยงานสุขภาพทางการในพื้นที่ที่คุณอยู่มักเป็นแหล่งที่เชื่อถือได้ที่สุด.

เนื้อหานี้ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมาย เป้าหมายคือช่วยจัดระบบข้อมูลและสนับสนุนการตัดสินใจอย่างมีเหตุผลเกี่ยวกับขั้นตอนถัดไป.

สรุป

พรีคัมแทบไม่ใช่คำอธิบายเดียวของความเสี่ยงท้อง สิ่งที่ชี้ขาดคือมีอสุจิเข้าช่องคลอดหรือไม่ และจังหวะอยู่ในช่วงวันเสี่ยงท้องหรือไม่ หากเป้าหมายคือหลีกเลี่ยงการตั้งครรภ์อย่างเชื่อถือได้ การหลั่งนอกหรือใส่ถุงยางช้าคือกลยุทธ์ที่อ่อน และมักดีกว่าหากเลือกวิธีที่มั่นคงกว่าในชีวิตจริง.

คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับพรีคัม

ท้องได้ในเชิงความเป็นไปได้ แต่หลายสถานการณ์พรีคัมไม่ใช่คำอธิบายที่ดีที่สุด สิ่งสำคัญคือมีอสุจิเข้าช่องคลอดจริงหรือไม่ เช่น ใส่ถุงยางช้า หลั่งนอกไม่แม่น หรือมีการค้างหลังการหลั่งครั้งก่อน.

ไม่มีตัวเลขเดียวที่อธิบายเหตุการณ์ครั้งเดียวได้ เพราะสถานการณ์มักปนหลายปัจจัย ความเสี่ยงขึ้นกับวันในรอบเดือน มีสิ่งใดเข้าไปในช่องคลอดจริงหรือไม่ และมีการป้องกันตั้งแต่ต้นอย่างสม่ำเสมอหรือไม่.

ท้องได้ เพราะการตั้งครรภ์ต้องมีอสุจิเข้าช่องคลอด ไม่จำเป็นต้องเห็นการหลั่งชัดเจนในช่องคลอด ในทางปฏิบัติอาจเกิดได้เมื่อใส่ถุงยางช้า หลั่งนอก หรือมีการสัมผัสกับน้ำอสุจิโดยไม่ทันสังเกต.

โดยทั่วไปต่ำกว่าการหลั่งในช่องคลอด แต่ไม่ใช่ศูนย์หากมีการสัมผัสที่ไม่ได้ป้องกันหรือมีการสัมผัสตรงปากช่องคลอดพร้อมโอกาสที่อสุจิจะเข้าไปโดยไม่ชัดเจน.

ใกล้ไข่ตกความเสี่ยงสูงกว่าเพราะสภาพแวดล้อมเอื้อกว่า หากมีอสุจิเข้าช่องคลอดในช่วงนี้ บางครั้งจำนวนไม่มากก็อาจเพียงพอ ในขณะที่เหตุการณ์เดียวกันมักเสี่ยงน้อยกว่านอกช่วงวันเสี่ยงท้อง.

วันไข่ตกเป็นช่วงที่โอกาสปฏิสนธิสูงที่สุด หากมีการสัมผัสที่ไม่ได้ป้องกันและมีโอกาสจริงที่อสุจิจะเข้าไปในช่องคลอด การประเมินจะกังวลได้มากกว่าวันที่ไม่มีโอกาสท้อง.

ไม่จำเป็นต้องมีเสมอ ของเหลวนี้ไม่ได้ถูกสร้างในบริเวณที่ผลิตอสุจิ หากพบอสุจิ มักเกี่ยวข้องกับการค้างในท่อปัสสาวะหรือสถานการณ์ผสม เช่น มีการหลั่งก่อนหน้า หรือมีการสัมผัสน้ำอสุจิ.

บางงานวิจัยพบอสุจิที่ยังเคลื่อนไหวได้ในบางตัวอย่าง แต่บางงานวิจัยไม่พบ โดยปฏิบัติแล้วมักสำคัญกว่าที่จะประเมินว่าอสุจิเข้าช่องคลอดหรือไม่ และอยู่ในช่วงวันเสี่ยงท้องหรือไม่.

แตกต่างกันมากตามแต่ละคนและแต่ละเหตุการณ์ บางตัวอย่างตรวจไม่พบอสุจิ บางตัวอย่างพบปริมาณน้อยและบางครั้งยังเคลื่อนไหวได้ ซึ่งไม่ทำให้เกิดกฎง่าย ๆ สำหรับเหตุการณ์ครั้งเดียว.

หากอสุจิเข้าช่องคลอด หลักชีววิทยาคล้ายกับน้ำอสุจิ ในสภาพที่เอื้อใกล้ไข่ตกอาจอยู่ได้หลายวัน และมักอ้างถึงได้ถึงประมาณห้าวัน.

แทบไม่มีเปอร์เซ็นต์ที่เชื่อถือได้เมื่อแยกพรีคัมเป็นเหตุการณ์โดด ๆ การดูประสิทธิภาพของการหลั่งนอกในชีวิตจริงมักช่วยมากกว่า เพราะสะท้อนข้อผิดพลาดและสถานการณ์ผสม.

โดยรวมต่ำกว่าการหลั่งในช่องคลอด แต่ไม่ใช่ศูนย์ ปัจจัยชี้ขาดคืออยู่ในช่วงวันเสี่ยงท้องหรือไม่ และมีโอกาสจริงที่อสุจิจะเข้าไป เช่น ใส่ถุงยางช้าหรือหลั่งนอกไม่แม่น.

หากกินถูกต้อง ความเสี่ยงต่ำมากเพราะมักยับยั้งการตกไข่ แต่การลืมยา อาเจียน หรือการใช้ยาบางชนิดร่วมกันอาจลดประสิทธิภาพและทำให้การสัมผัสที่ไม่ได้ป้องกันเสี่ยงขึ้น.

ท้องได้ โดยเฉพาะในช่วงวันเสี่ยงท้องและเมื่อมีโอกาสจริงที่อสุจิจะเข้าไป หากไม่มีวิธีคุมกำเนิดที่มีประสิทธิภาพ จะยากที่จะทำให้ความเสี่ยงต่ำอย่างสม่ำเสมอตลอดเวลา แม้หลายครั้งจะต่ำกว่าการหลั่งในก็ตาม.

ในการใช้งานจริงปลอดภัยน้อยกว่าชัดเจน เพราะจังหวะและการควบคุมเปลี่ยนได้ และยังไม่ป้องกันโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์.

ช่วยได้ หากใส่ก่อนสัมผัสทางเพศครั้งแรกและใช้ถูกต้องตลอดเวลา ถุงยางที่ใส่กลางคันไม่ป้องกันส่วนที่สัมผัสแบบไม่ได้ป้องกันก่อนหน้านั้น.

ต้องใส่ก่อนสัมผัสทางเพศครั้งแรกและใช้ถูกต้องตลอดเวลา ในวันเสี่ยงท้อง ข้อผิดพลาดอย่างใส่ช้า หลุด หรือขาดยิ่งมีความหมาย เพราะโอกาสทางชีววิทยาสูงกว่า.

มักเสี่ยงต่ำหากถุงยางยังสมบูรณ์ ใส่พอดี และไม่หลุด ความไม่แน่ใจจะมากขึ้นหากถุงยางขาด หลุด ใส่ผิด หรือมีการคิดจะใช้ซ้ำ.

นับ เพราะก่อนใส่ถุงยางถือว่าไม่ได้ป้องกันและมีผลต่อการประเมิน ยิ่งใกล้ช่วงวันเสี่ยงท้องและยิ่งมีโอกาสสอดใส่ การประเมินยิ่งกังวลได้มากขึ้น.

ในเชิงทฤษฎีทำได้ หากของเหลวสดที่มีอสุจิถูกนำเข้าไปในช่องคลอดอย่างรวดเร็วและมีปริมาณที่เกี่ยวข้อง แต่ในทางปฏิบัติความเสี่ยงมักต่ำกว่ามากเมื่อเทียบกับการสอดใส่แบบไม่ได้ป้องกัน และยิ่งต่ำลงหากของเหลวแห้งหรือสัมผัสอยู่ภายนอก.

ความเสี่ยงต่ำกว่าการสัมผัสในช่องคลอดมาก จะมีความหมายมากขึ้นหากของเหลวสดสัมผัสปากช่องคลอดและเข้าไปอย่างรวดเร็ว เช่น จากการเสียดสีหรือการสอดนิ้ว.

การตั้งครรภ์ไม่ได้เกิดจากของเหลวเอง แต่เกิดจากอสุจิเข้าช่องคลอดในช่วงวันเสี่ยงท้อง พรีคัมอาจทำให้สับสน แต่การประเมินควรยึดว่ามีอะไรเข้าไปหรือไม่ วันในรอบเดือน และการป้องกันที่ใช้.

การล้างอาจทำให้ของเหลวที่เห็นหายไปและการปัสสาวะอาจลดการค้างในท่อปัสสาวะ แต่ไม่ใช่วิธีคุมกำเนิดที่เชื่อถือได้ และไม่สามารถแทนการป้องกันที่สม่ำเสมอได้หากเป้าหมายคือหลีกเลี่ยงการตั้งครรภ์อย่างปลอดภัย.

การหลั่งของเหลวนี้ควบคุมไม่ได้อย่างเชื่อถือได้ การควบคุมที่ทำได้จริงคือเลือกวิธีป้องกันที่มีประสิทธิภาพตั้งแต่ต้น เช่น ถุงยางที่ใช้ถูกต้อง หรือวิธีที่พึ่งจังหวะน้อยกว่า.

มักออกเมื่อมีการกระตุ้นทางเพศ แต่เวลาและปริมาณต่างกัน หากออกโดยไม่เกี่ยวกับการกระตุ้น ออกบ่อยผิดปกติ หรือมีอาการเจ็บ คัน หรือมีกลิ่นผิดปกติ อาจเหมาะที่จะประเมินทางการแพทย์.

สำหรับหลายคนเป็นความแตกต่างตามธรรมชาติและไม่ใช่ปัญหาสุขภาพ หากรบกวนชีวิตประจำวันหรือมีอาการอื่นร่วมด้วย การประเมินทางคลินิกอาจเป็นประโยชน์.

ได้ การสัมผัสที่ไม่ได้ป้องกันสามารถแพร่โรคได้แม้ไม่มีการหลั่ง ถุงยางช่วยลดความเสี่ยงมากแต่ไม่ตัดทิ้งทุกสถานการณ์ และหลังสัมผัสเสี่ยงสูงหรือมีอาการ การตรวจอาจเหมาะสม.

หลังได้รับการยืนยันด้วยการตรวจน้ำอสุจิแล้ว โดยทั่วไปจะไม่มีอสุจิที่ทำให้ตั้งครรภ์ได้ และโอกาสท้องจึงน้อยมาก สิ่งสำคัญคือการตรวจยืนยันเพราะผลไม่ได้เกิดขึ้นทันทีหลังทำหัตถการ.

ขึ้นกับเวลาที่ผ่านไป วันในรอบเดือน และรายละเอียดสถานการณ์ หากมีสัมผัสที่ไม่ได้ป้องกันและต้องการลดความเสี่ยงให้มากที่สุด การขอคำแนะนำเร็วขึ้นมักช่วย เพราะประสิทธิภาพมักดีกว่าเมื่อใช้เร็ว.

การตรวจด้วยปัสสาวะมักเหมาะที่สุดตั้งแต่วันที่คาดว่าประจำเดือนจะมา ตรวจเร็วเกินไปอาจให้ผลลบลวงได้ หากยังกังวลอาจตรวจซ้ำหลังจากนั้นไม่กี่วันหรือปรึกษาบุคลากรทางการแพทย์.

มีเรื่องเล่าส่วนบุคคล แต่แทบไม่ช่วยประเมินสถานการณ์ของคุณเพราะรายละเอียดมักย้อนกลับไปพิสูจน์ไม่ได้ สำหรับการตัดสินใจ การประเมินการสัมผัสจริง จังหวะ และการป้องกันที่ใช้ พร้อมขอคำแนะนำทางการแพทย์เมื่อจำเป็น มักเป็นประโยชน์กว่า.

ข้อจำกัดความรับผิด: เนื้อหาใน RattleStork มีไว้เพื่อข้อมูลและการศึกษาโดยทั่วไปเท่านั้น ไม่ถือเป็นคำแนะนำทางการแพทย์ กฎหมาย หรือวิชาชีพ และไม่รับประกันผลลัพธ์ใด ๆ การใช้ข้อมูลนี้เป็นความเสี่ยงของผู้ใช้เอง ดู ข้อจำกัดความรับผิดฉบับเต็ม .

ดาวน์โหลดแอปบริจาคอสุจิ RattleStork ฟรี และค้นหาโปรไฟล์ที่ใช่ภายในไม่กี่นาที