ภาวะไม่สามารถมีลูกในผู้ชาย: 10 สาเหตุที่พบบ่อยและแนวทางแก้ไขสำหรับผู้ชาย

ภาพของผู้เขียนเขียนโดย ฟิโลมีนา มาร์กซ์31 มกราคม 2025
ภาพเกี่ยวกับภาวะไม่สามารถมีลูกในผู้ชาย

ภาวะไม่สามารถมีลูกในผู้ชายไม่ได้หมายความว่าความปรารถนาที่จะมีบุตรจะต้องหมดไป ถ้าคุณสามารถระบุสาเหตุที่พบบ่อยและขอคำแนะนำจากแพทย์ได้ทันท่วงที คุณก็สามารถปรับปรุงความอุดมสมบูรณ์ได้ ไม่ว่าจะเป็นการเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิต การรักษาทางการแพทย์ หรือการผสมผสานทั้งสองอย่าง – ปัจจุบันการแพทย์มีวิธีแก้ปัญหามากมาย สิ่งสำคัญคือการเปิดใจรับมือกับประเด็นนี้และหาการสนับสนุนที่เหมาะสม เพื่อให้ความฝันในการมีบุตรของคุณใกล้เข้ามามากขึ้น

1. ลิ่มเส้นเลือดขยายในถุงอัณฑะ (Varicocele)

ลิ่มเส้นเลือดขยายในถุงอัณฑะคือการขยายตัวของเส้นเลือดในถุงอัณฑะ (คล้ายกับเส้นเลือดขอดในขา) ซึ่งทำให้เกิดการไหลเวียนของเลือดที่ผิดปกติ ส่งผลให้ถุงอัณฑะมีอุณหภูมิสูงขึ้นและคุณภาพของสเปิร์มลดลง

อาการ: อาจรู้สึกถึงเส้นเลือดที่ขยายหรือเป็นลายบนถุงอัณฑะ ร่วมกับความรู้สึกอึดอัดหรือเจ็บปวดเล็กน้อย
วิธีแก้ไข: การตรวจด้วยอัลตราซาวด์โดยแพทย์เฉพาะทางด้านระบบสืบพันธุ์ชาย และในกรณีที่รุนแรง อาจจำเป็นต้องทำการผ่าตัดเล็กน้อยหรือทำการอุดตันเส้นเลือด (embolization) เพื่อปรับปรุงการไหลเวียนของเลือด

2. ความผิดปกติของฮอร์โมน

ระบบฮอร์โมนมีบทบาทสำคัญต่อการผลิตสเปิร์ม หากระดับฮอร์โมนเพศชาย เช่น เทสโทสเตอโรน (Testosteron) ต่ำ (hypogonadism) หรือมีความไม่สมดุลของฮอร์โมนอื่น ๆ เช่น LH, FSH หรือฮอร์โมนไทรอยด์ ก็สามารถส่งผลกระทบต่อความอุดมสมบูรณ์ได้

อาการ: ความต้องการทางเพศลดลง, อ่อนเพลีย, กล้ามเนื้ออ่อนแรง หรือมีแนวโน้มสะสมไขมันบริเวณท้อง
วิธีแก้ไข: การตรวจเลือดเพื่อวัดระดับฮอร์โมนและการรักษาด้วยการทดแทนฮอร์โมนหรือปรับยาให้เหมาะสมตามสาเหตุ

3. ปัจจัยทางพันธุกรรม

การเปลี่ยนแปลงทางพันธุกรรมบางอย่าง (เช่น กลุ่มอาการไคลน์เฟลเตอร์ หรือความผิดปกติในโครโมโซม Y) อาจทำให้การผลิตสเปิร์มลดลงหรือหยุดชะงัก

อาการ: ส่วนใหญ่จะไม่แสดงอาการภายนอกจนกระทั่งพบว่ามีปัญหาในการตั้งครรภ์
วิธีแก้ไข: หากพบปัญหาผ่านการทดสอบสเปิร์ม แพทย์อาจแนะนำการตรวจพันธุกรรมร่วมกับผู้เชี่ยวชาญด้านพันธุกรรมเพื่อประเมินและวางแผนการมีบุตรในอนาคต

4. การติดเชื้อ

การติดเชื้อทางเพศสัมพันธ์ (เช่น เชื้อคลามิดีอา, โกโนเรีย) หรือการติดเชื้อจากโรคหัดในวัยผู้ใหญ่ สามารถทำให้ทางเดินของสเปิร์มอุดตันหรือทำลายเนื้อเยื่อของอัณฑะ

อาการ: อาจมีอาการแสบร้อนขณะปัสสาวะ, มีของเหลวผิดปกติ หรือเจ็บปวดบริเวณอัณฑะ
วิธีแก้ไข: ควรพบแพทย์ทันทีเพื่อทำการตรวจและรักษาการติดเชื้อด้วยยาปฏิชีวนะ ซึ่งจะช่วยลดความเสี่ยงของความเสียหายถาวร

5. ปัญหาการหลั่งสเปิร์มหรือการแข็งตัวของอวัยวะเพศ

บางครั้งปัญหาความอุดมสมบูรณ์ไม่ได้เกิดจากคุณภาพของสเปิร์มเท่านั้น แต่เกิดจากการที่สเปิร์มไม่สามารถส่งผ่านได้อย่างมีประสิทธิภาพ เช่น ปัญหาการหลั่งสเปิร์มย้อนหลัง (retrograde ejaculation) หรือปัญหาการแข็งตัวของอวัยวะเพศ

อาการ: การที่สเปิร์มไม่หลั่งออกมา, ปริมาณหลั่งต่ำ, หรือมีปัญหาเกี่ยวกับการแข็งตัว
วิธีแก้ไข: ควรพบแพทย์เฉพาะทางด้านระบบสืบพันธุ์ชาย เพื่อหาสาเหตุและให้การรักษาที่เหมาะสม โดยอาจใช้ยา การบำบัดทางกายภาพ หรือคำแนะนำทางจิตวิทยา

6. ปัจจัยทางวิถีชีวิต

การสูบบุหรี่, การดื่มแอลกอฮอล์ และการใช้สารเสพติดส่งผลกระทบต่อคุณภาพของสเปิร์มอย่างชัดเจน สเปิร์มที่ผลิตขึ้นจากผู้ที่สูบบุหรี่มักมีการเคลื่อนไหวลดลง ขณะที่แอลกอฮอล์และสารเสพติดอาจรบกวนระบบฮอร์โมนและลดการผลิตสเปิร์ม นอกจากนี้ ความเครียดเรื้อรังยังทำให้ระดับคอร์ติซอลสูง ซึ่งส่งผลเสียต่อการตั้งครรภ์

อาการ: โดยทั่วไปจะไม่มีอาการชัดเจนจนกว่าจะพบปัญหาในผลการทดสอบสเปิร์มหรือการมีบุตรไม่สำเร็จ
วิธีแก้ไข: ลดหรือหลีกเลี่ยงการสูบบุหรี่, แอลกอฮอล์ และสารเสพติด พร้อมทั้งจัดการความเครียดด้วยวิธีต่าง ๆ เช่น ออกกำลังกายและเทคนิคการผ่อนคลาย

7. น้ำหนักเกินและการรับประทานอาหาร

น้ำหนักเกินสามารถเปลี่ยนแปลงระดับฮอร์โมนในร่างกาย โดยที่ระดับของเอสโตรเจนจะเพิ่มขึ้นและเทสโทสเตอโรนลดลง ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อการผลิตสเปิร์มและความอุดมสมบูรณ์

อาการ: ค่า BMI มากกว่า 25 ถือเป็นภาวะน้ำหนักเกิน และ BMI 30 ขึ้นไปถือว่าเป็นโรคอ้วน
วิธีแก้ไข: ปรับเปลี่ยนอาหารให้มีความสมดุล รับประทานผลไม้ ผัก และโปรตีนคุณภาพดี รวมทั้งออกกำลังกายแบบเบา ๆ และลดน้ำหนักอย่างค่อยเป็นค่อยไป

8. ปัจจัยทางสิ่งแวดล้อมและสารพิษ

สารพิษในสิ่งแวดล้อม เช่น สารกำจัดศัตรูพืช, สารละลาย, โลหะหนัก (เช่น ตะกั่วหรือแคดเมียม) รวมทั้งรังสีจากการตรวจเอ็กซ์เรย์หรือสภาพแวดล้อมที่ร้อนเกินไป สามารถลดคุณภาพของสเปิร์มได้

อาการ: โดยทั่วไปจะไม่มีอาการชัดเจนจนกระทั่งผลการทดสอบแสดงว่าคุณภาพสเปิร์มลดลง
วิธีแก้ไข: ป้องกันการสัมผัสกับสารพิษด้วยการใช้เครื่องป้องกัน (เช่น เสื้อผ้าที่เหมาะสม, หน้ากาก) และหลีกเลี่ยงการไปยังสภาพแวดล้อมที่มีสารพิษสูง นอกจากนี้ ควรหลีกเลี่ยงการใช้เวลาในซาวน่าและอาบน้ำร้อนเกินไป

9. ความเสียหายของ DNA สเปิร์ม

แม้ว่าปริมาณสเปิร์มจะเพียงพอ แต่หาก DNA ในสเปิร์มเสียหายอย่างรุนแรงก็อาจไม่สามารถก่อให้เกิดการปฏิสนธิที่สำเร็จได้ สภาวะออกซิเดชัน (oxidative stress) ที่เกิดจากอนุมูลอิสระในร่างกายสามารถเกิดขึ้นได้จากการสูบบุหรี่ อาหารที่ไม่ดี สิ่งแวดล้อมที่มีสารพิษหรือโรคเรื้อรัง

อาการ: ผลการทดสอบสเปิร์มโดยเฉพาะการวิเคราะห์ DNA จะเผยให้เห็นความเสียหาย
วิธีแก้ไข: รับประทานอาหารที่อุดมไปด้วยสารต้านอนุมูลอิสระ เช่น วิตามิน C, E, สังกะสี และซีเลเนียม และหลีกเลี่ยงพฤติกรรมที่ก่อให้เกิดความเครียดหรือสารพิษ

10. ความผิดปกติทางกำเนิดและปัญหาการพัฒนา (พบได้น้อยแต่สำคัญ)

ปัญหาทางกำเนิด เช่น ภาวะที่อัณฑะไม่ตกลงสู่ถุงอัณฑะ (cryptorchidism) อาจได้รับการแก้ไขตั้งแต่ในวัยเด็ก แต่หากไม่ได้รับการรักษาทันเวลา อาจส่งผลต่อการผลิตสเปิร์มในอนาคต นอกจากนี้ ความผิดปกติหรือแผลเป็นในท่อส่งสเปิร์มก็สามารถลดประสิทธิภาพในการปฏิสนธิได้

อาการ: มักพบในวัยเด็กหรือในระหว่างการตรวจพบโดยแพทย์เมื่อผู้ชายเข้าสู่วัยผู้ใหญ่
วิธีแก้ไข: ผู้ที่ไม่ได้รับการรักษาในวัยเด็กควรตรวจสอบคุณภาพสเปิร์มและปรึกษาแพทย์เฉพาะทางเพื่อพิจารณาการแก้ไขเพิ่มเติมหรือการรักษาสนับสนุน

สรุป

ภาวะไม่สามารถมีลูกในผู้ชายไม่ได้หมายความว่าความปรารถนาที่จะมีบุตรจะต้องเป็นไปไม่ได้ เมื่อคุณทราบสาเหตุที่พบบ่อยและขอคำแนะนำจากแพทย์อย่างทันท่วงที คุณสามารถดำเนินมาตรการต่างๆ เพื่อปรับปรุงความอุดมสมบูรณ์ ไม่ว่าจะเป็นการปรับวิถีชีวิต การรักษาทางการแพทย์ หรือการผสมผสานทั้งสองอย่าง – ความก้าวหน้าทางการแพทย์ในปัจจุบันมีตัวเลือกมากมาย สิ่งสำคัญคือการเปิดใจรับมือกับปัญหาและหาการสนับสนุนที่เหมาะสม เพื่อให้ความฝันในการมีบุตรของคุณเป็นจริงได้